Değerli yoldaşlar;

Komünist örgütümüz KP-İÖ ‘nün geniş kitlelerle buluşması ve onları devrimci mücadeleye katabilmek için yürüttüğü politik faaliyetler doğaldır ki, değişik araç ve biçimlerin yaratılmasına  gereksinim duyar. Zira işçi sınıfı ve emekçi yığınların sorun ve talepleri birbirinden farklı olabileceği gibi dönemsel olarak da kendi içinde değişimlere uğrar.

Bu olgulardan hareketle yürütülen genel propaganda ve ajitasyon çalışması işçi sınıfı ve emekçi  yığınların  sosyalist aydınlanması ve devrimci dönüşümünü amaçlamaktadır.

Dönem dönem yapılan bağış kampanyaları da öncünün kitlelerle buluşma çalışmasının yöntemlerinden biridir. Söz konusu bu etkinlik kitle çalışmasının diğer yöntemlerinden biçimsel farklılıklar taşısa da, amaçlar bakımından aynıdır/aynı olması gerekir.
Geriye dönüp bağış kampanyası pratiklerimize baktığımızda ortaya çıkan tablonun buna uygun olduğunu söyleyebilmek oldukça zor. Soruna ilişkin yanlış anlayış ve tutumlara düşüldüğü görülüyor.

Şunu özel olarak  vurgulamalıyız ki, mali bakımdan zor bir dönemden geçiyoruz. Hatta mali sorunlar neredeyse devrimci çalışmalarımızı kötürüm bırakır bir hale gelmiştir. Burjuva bireyciliği insanları daha çok  bireycileştirip-mülkiyetçi bir hale getirmiştir. Durum böyle oluncak örgüt çalışmalarının geliştirilip ileriye taşınması ve istenen düzeyde  faaliyetlerin örgütlene bilmesi ve yeni alanlara açılabilmek ve daha çok yoldaşı  çalışmalara katabilmek için  mali sorunların hafifletilmesi gerekiyor. Düzenli yayınların çıkması, yeni büroların açılması, bildiri, afiş vb gibi materyallerin kullanılması, başka alanlarda ilişkilerin taranması vb. tümüyle mali olanakları gerektiriyor. Bunun yoluda yığınların gücünü mücadeleye katmakta ifadesini buluyor.

Elbette en  başta kendin sempatizan çeperimizin  mali alanda fedakar davranması ve  örgüte sahip çıkması gerekiyor. Bir tarafda örgütün olanaklarıyla mülkiyetçi tutumlar içine  girerek gerilediği sınıfını unutmaya çalışan savrulan  ve şehit yoldaşların çocukları ve ailesini unutan bireyci kişilikler , öte yandan tüm olanaklarını ve yaşamını devrim ve sosyalizm davasına hasreten yürekli komünist yoldaşlar. Elbette  herkesin devrime ve örgüte katkıları aynı olmayacaktır. Ama hiç bir yoldaş  bazı olanaklara, örgüt vasıtasıyla sahip olduğunu unutmadan hareket etmeyi başarmalıdır. Kendisi rahat ve konforist bir yaşam içindeyken örgüte ve davasına olanak sunmada ketüm davranan hatta gittikçe mücadeleden uzaklaşma eğilimi taşıyan kişilikler, asla olağan  karşılanamaz.

Değerli yoldaşlar;

Bağış kampanyasında yanlış yaklaşımlardan ilki bağış kampanyasını ilişki içinde olduğumuz insanlarla sınırlı tutma yaklaşımıdır, hiç kuşkusuz bunun nedeni çalışmayı maddi katkı almaya indirgeyen sığ anlayıştır.

Elbette devrimci çalışmanın giderlerinden bir bölümünün karşılanması işi kitlelere dayanmayı gerektirmektedir. Fakat burada asıl sorun örgütle yığınların daha güçlü politik bağlar kurmasını sağlayabilmektir. Yapılan kitle ajitasyonları aracılığı ile adımızı duymuş, caddelerde pankart ve afişlerimizi görmüş, bildirilerimizi okumuş olan emekçilere örgütümüzü yakından tanıtma ve saflarında örgütlenmesini sağlamak için yaşam ve çalışma alanlarına gitmemiz gerekiyor. Yani, örgütün  isminin yeni kitlelerle buluşturulması gerekmektedir. Var olan ilişkilerin dışına açılmadan bunun başarılamayacağı açık olsa gerek. Her politik çalışmanın hedef kitlesi işçi sınıfı ve tüm emekçiler olduğuna göre, bağış kampanyasında gidilecek kitleyle, bir gece  kampanyasında gidilecek kitle aynı tutulabilir mi?

"Gittiğimizde acaba ne derler, hem bu yoksul insanlardan nasıl maddi katkı isteriz?" gibi apolitik kavrayışlar faaliyeti amaç ve hedeflerini anlamaktan uzaktır.

Unutmayalım ki kitlelere sorun doğru biçimde anlatıldığında ve öncüyü yalnızca duygularda değil maddi olarak da sahiplenmelerinin gerekliliği kavratıldığında, o yoksul emekçilerin tüm olanaklarını sonuna kadar sunduğunu değişik ülkelerdeki sosyalist ve özelde ülkemizdeki devrimci mücadele binlerce kez kanıtlamıştır.

Değerli yoldaşlar;

Bağış kampanyasının mantığı doğru biçimde anlaşılmadığı içindir ki çalışmayı bir plan dahilinde yürütmek yerine zamanın akışına bırakmak diğer bir olumsuzluk olarak öne çıkıyor. Nasıl ki  bir kampanya  çalışması öncesinde çalışma grupları oluşturup görev dağılımı  yapılıyorsa, bu işte de aynı ciddiyet ve politik yaklaşım sergilenmek zorundadır. "Sen tanıdıklarına git, ben de kendi tanıdıklarıma" tutumu bağış kampanyasından hiç bir şey anlamamanın diğer adıdır. Düşünün ki evine veya iş yerine gittiğiniz ve hiç tanımadığınız bir emekçi tabi ki size ihtiyatla yaklaşacaktır. Götürdüğünüz gazetenizi almayabilir ya da hiç bir katkıda bulunmayabilir. Bu durumda hiç bir başarı elde edemediğinizi düşünürseniz yanılırsınız. Yeni bir insanın kulağına örgütün adını fısıldamışsınızdır ve o insan başka bir gün bir yerde yazınız yada gazetenizi  gördüğünde "bunlar benimde evime gelen insanlardı demek ki benim hakkımı savunan kişilermiş" diyecektir. Bu politik etkilenmenin biçimlerinden biridir.

Plansızlığın yol açtığı kaçınılmaz sonuç ise hedefsizlik ve iddiasızlıktır. Onbinlerin olduğu  bir kentte bağış kampanyası için sınırlı sayıda kişiye gitmiş olmakta hiç bir iddia aranamaz. Başlangıçta ortaya konulan maddi hedeflere ulaşılsa da bu böyledir. Böylesi bir çalışmanın başarısını tek başına para ile ölçmek iddialı  komünistlerin tarzı değildir ve olamaz.
Dikkat çekmek istediğimiz başka bir olumsuzluk ise bağış kampanyasını yalnızca kendi güçlerimizin yapacağı bir işmiş gibi görme davranışıdır. Çevremizde bulunan örgütümüze gönül vermiş tüm etkinliklerimizde yer alan bize yüreğini ve kapısını açan çeperimizi bu çalışmaya katmamak nasıl bir anlayışın ürünü olabilir? Acaba biz görev veriyoruz da kabul mü etmiyorlar yoksa görev vermek aklımıza mı gelmiyor?

Değerli yoldaşlar;

Peki kitleleri örgütümüze katkı yapmaya çağıran bizler ne durumdayız acaba? Kendimize bir soralım  Örgütümüzün daha önceki düzenlediği  bağış kampanyasına biz nasıl katıldık? Giderlerimizden kısıp biriktirdiğimiz parayı veya sahip olduğumuz bir teknik olanağı örgütün hizmetine sunduk mu? Kampanya dönemleri boyunca yoldaşlarımızın yaptığı gibi geçici bir iş bulup çalışarak mı katıldık, yoksa kötü bir alışkanlığımızı terk ederek (sigara, vb. ) mi katkı sağladık? Kuşkusuz bu konuda örnek yaklaşımlar olduğu gibi kendini yeterince ortaya koymayan güçlerimizin var olduğu sır değil. Biz, eve temizliğe giderek, giderlerini kısarak 11 ay kendisine bir ay örgüte diye  ve kampanyayı  yüzlerce insana giderek taşıyan ve  büyütenleri örnek alacağız. .

Dahası  günlük pratik politik faaliyetimizi devrimci çalışmanın ihtiyaçlarına yanıt verecek tarzda planlamaya gereksinimimiz var. Bu çalışmalar kimi zaman an'ın öne çıkan sorunları üzerinden yürütülen propanda ajitasyon görevidir. Kimi zaman ise örgütün en geniş kesimlere tanıtılması işi. Ama hangisi olursa olsun önemli olan görevin doğru tarzda kavranması olmalıdır. Geride bıraktığımız dönemde yürütülen bağış kampanyasının içeriği ve sonucu hepimizi kendimizle hesaplaşmaya çağırıyor. "Bağış kampanyasına Katıl, Örgüte Sahip Çık" çağrısına bir de bu gözle bakmakta yarar var. Bu çağrıya vereceğimiz yanıtlar gelecekteki pratiğimizin nasıl bir seyir izleyeceğini görmek bakımından anlamlı olacaktır.

Değerli yoldaşlar;

Buradan olarak 3 yılı aşkın bir zamanın ardından davamızı güçlendirmek ve örgütümüze sahip çıkmak ve  devrimci duyarlılığı geliştirmek için   Kasımda  başlayıp  Ocak 2007’de sona erecek olan  bağış kampanyası   tüm yoldaşların şimdiden hazırlanması ve özveri ruhunu kamçılamaları gerekiyor. Geçen dönemin  bağış kampanyalarındaki eksiklik ve hatalı tutumların bu kampanyada yaşanmaması için  şimdiden listelerin çıkarılması ve  her bir yoldaşın  daha şimdiden  yapacağı  bağış desteğini hazırlaması ve bireyci, bencil tutum ve yaklaşımlardan uzak durulması gerekiyor.

Elbette, yalnızca kampanyanın pasif katılımcısı  değil, aynı zamanda aktif yürütücüleri olmalı ve  etrafımız da bulunan herkesi devrimci davamız ve örgütümüze sahip çıkmaya seferber etmeliyiz. Daha şimdiden başlayarak  giderlerimizi kısmalı, sigara, vb. gibi giderlerimizi denetim altına alarak  ve  kendimizi zorlayarak  olanaklarımızı  devrimci mücadeleye akıtmalıyız. O halde;omuz verin ki köhnemiş zulüm ve sömürü düzenini yıkmada bir eşiği daha aşmış olalım. Bireyci benciliği yere çalma ve fedakarlık ruhunu kamçılamanın zamanıdır. Emek  seferberliği için ileri. . !

KP-İÖ’YE SAHİP ÇIK DAVANI BÜYÜT  BAĞIŞ KAMPANYASINA KATIL!
FAŞİZMİ DEVRİMLE EZECEĞİ!
YAŞASIN DEVRİM VE SOSYALİZM MÜCADELEMİZ!

20- Eylül-2006      
KP-İÖ MK

Yazar dhb - Ekim 25 2006 12:18:49 2526 Okunma ·